Kosten inzet politie

De politievakbond ACP vindt dat er meer transparantie moet komen over het precieze prijskaartje van demonstraties. Dit naar aanleiding van het anti-Piet-protest dit weekend in Dokkum (De Telegraaf, 3 december 2017).

Dit klinkt als een logische vraag. In onze tijd van ‘rendementsdenken’ moeten we ons bij besluiten (ook) laten leiden door de kosten. De vakbond becijfert de inzet van de politie bij deze demonstratie op € 350.000 tot € 500.000.

Ga er maar aan staan als controller: Wat kost de inzet van de politie bij deze demonstratie?

  • Je kunt de integrale kosten berekenen. Dat betekent de volledige kostprijs per uur van iedere politieagent, de kostprijs per kilometer van de ingezette politiebusjes, een opslag voor de leiding en een opslag voor overhead, enz.
  • Of je kunt kiezen voor de variabele kosten. Politieagenten hebben wij toch al in dienst, dus moet de controller alleen de onregelmatigheidstoeslagen berekenen. Hetzelfde geldt voor de auto’s. Deze zijn er toch en staan anders stil. Dus hoeven we alleen de brandstofkosten mee te rekenen.

Het mag duidelijk zijn; de berekende kosten zullen aanmerkelijk uiteenlopen afhankelijk van de gekozen berekeningsmethode. En dan komt de vervolgvraag: Wat doen we met de informatie met betrekking tot de kosten?
Gaan we de kosten aan de deelnemers van de demonstratie doorbelasten? Of moeten juist de pro-zwarte-piet aanhangers de kosten betalen, die er immers voor zorgen dat de tegenstanders moeten gaan demonstreren?
Moeten we de demonstratie dan verbieden (in strijd met de grondwet)? Of moet de demonstratie doorgaan zonder politiebegeleiding, maar met veiligheidsrisico’s (de taak van de Staat is de veiligheid van de burgers te beschermen)?
Moet de politie wel aanwezig zijn bij de demonstratie, maar niet naar een verkeersongeluk gaan (deze worden immers steeds vaker veroorzaakt doordat men zit te appen achter het stuur)?

Kortom: de vraag over de kosten van politie-inzet is gemakkelijk te stellen, de berekening van de kosten is een stuk lastiger en het is bijna onmogelijk hieraan harde conclusies te verbinden. De vakbond nuanceert later overigens de eigen uitspraken. Het gaat vooral om een discussie over de keuzes die gemaakt worden bij de inzet van de politie en nog breder, om de vraag welke politiecapaciteit beschikbaar moet zijn.

Peter Kasteleyn

Vergelijkbare berichten

  • De accountant als fact checker

    Een nieuw fenomeen heeft de afgelopen verkiezingscampagne zijn intrede gedaan: de fact checker. In andere landen bestaat fact checking al langer, maar hier kwam het in 2012 pas goed van de grond. En het helpt, want menig politicus werd op zijn vingers getikt bij uitspraken die onjuist zijn. Belangrijker nog, het moet politici behoeden voor…

  • Kernenergie

    Expert Remco de Boer betoogt in zijn bijdrage ‘Wie wil dat de EU in 2050 klimaatneutraal is, kan kernenergie niet op voorhand uitsluiten’ dat iets wat nu ‘duur’ is op lange termijn toch kosteneffectief kan blijken. Terecht schrijft hij dat dit ook voor kernenergie kan gelden, zeker als naar het totale energiesysteem wordt gekeken. Bovendien…

  • Nuttige formulieren?

    Als je vroeger naar de VS reisde moest je een groen formulier invullen. Daarbij diende je onder meer te beantwoorden of je tussen 1933 en 1945 betrokken was bij het Naziregime van Duitsland of zijn bondgenoten. Dat is toch wel lastig als je ná 1945 geboren bent. Je kunt nog zeggen dat het standaardformulier was,…

  • De lobby van de ondernemingsraad

    Met enige regelmaat komen er berichten in het nieuws van (groepen van) ondernemingsraden die een maatschappelijk standpunt innemen. Recent namen de OR-en van enkele vervuilende bedrijven het voortouw tegen de klimaatplannen van het kabinet in het algemeen en de geplande CO2-heffing in het bijzonder (https://fd.nl/economie-politiek/1296280/ondernemingsraden-adviseren-regering-af-te-zien-van-co-belasting) . Leuk detail is dat de OR-en het als een…

  • Zijn organisaties beter in-control?

    Aan het begin van dit decennium zijn er omvangrijke ontsporingen bij grote ondernemingen en organisaties naar buiten gekomen. Enkele voorbeelden: In 2009 gaat Meavita failliet als gevolg van een cocktail van factoren zoals wanbeleid, interne (fusie)problemen en ict-miskopen in combinatie met een schraler wordende bekostiging. Hogeschool Inholland wordt in 2010 beticht fraude met examens, hetgeen…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *