Nieuwe regels

De openbare verhoren van de Parlementaire Enquête Woningcorporaties zijn nog in volle gang en veel interviews bieden al interessante inzichten in de diverse affaires. Het gaat over Maserati’s en Audi’s, derivaten en renterisico’s en de eigen verantwoordelijkheid versus die van de anderen. Het rapport van de commissie komt in oktober beschikbaar en we mogen, denk ik, rekenen op interessante conclusies voor de woningcorporaties en ongetwijfeld ook voor andere (maatschappelijke) sectoren.

Bijzonder was ook het interview met Erik Staal, voormalig voorzitter van de Raad van Bestuur van Vestia. Minister Blok voor Wonen vat dit interview treffend samen: “Hij had kennelijk wat moeite met zijn geheugen.” Ook geeft Blok aan dat hij, vooruitlopend op de onderzoeksresultaten, “een heel pakket wetgeving” heeft klaarliggen. Hij hoopt daarmee “het soort excessen” in de toekomst te voorkomen. Ik hoop het ook.

Toch vraag ik me af of de inzet van het middel “extra regels” een goed antwoord is op de problemen. Natuurlijk kunnen wij vastleggen dat het rijden in een Maserati niet is toegestaan of het incasseren van de helft van de fee van de derivatencontracten door degene die dit contract afsluit niet mag. Maar Möllenkamp heeft zelf aangegeven dat hij dan maar “gewoon” in zijn Audi A8 (!) is gaan rijden. En De Vries vindt dat zijn arbeidscontract niet uitsluit dat hij € 10 miljoen extra inkomsten zou mogen incasseren. Hij heeft het bovendien keurig aangegeven bij de fiscus. Iedere regel die wordt toegevoegd, leidt weer tot nieuwe mogelijke interpretaties van wat er wel staat en wat er niet staat. En als het er niet staat dan mag het kennelijk.

Gedrag en moraal laten zich niet of nauwelijks regelen met regels. Misschien kunnen we juist meer leren van de corporaties die het allemaal keurig doen, van toezichthouders die echt betrokken zijn en van banken die hun zorgplicht serieus nemen. Waarbij de macht in balans is. Waarbij niet het financiële gewin maar het belang van huurder én maatschappij centraal staan.

Peter Kasteleyn

Vergelijkbare berichten

  • De duurzame controller

    Controllers zijn er in vele soorten en maten: de financial controller, de business controller, de project controller, de cost controller, de concern controller, de unit controller, de risk controller, de product controller. Er zijn controllers die vooral goed kunnen boekhouden (geen diskwalificatie) en er zijn controllers die helemaal niet kunnen boekhouden (ook geen diskwalificatie). Je…

  • Zijn organisaties beter in-control?

    Aan het begin van dit decennium zijn er omvangrijke ontsporingen bij grote ondernemingen en organisaties naar buiten gekomen. Enkele voorbeelden: In 2009 gaat Meavita failliet als gevolg van een cocktail van factoren zoals wanbeleid, interne (fusie)problemen en ict-miskopen in combinatie met een schraler wordende bekostiging. Hogeschool Inholland wordt in 2010 beticht fraude met examens, hetgeen…

  • De onrendabele top

    In het spraakgebruik van woningcorporaties is het begrip ‘onrendabele top’ ingeburgerd. Wat is dat? De onrendabele top is het verschil tussen de investering in nieuwbouw en de bedrijfswaarde van deze nieuwbouw. De bedrijfswaarde wordt bepaald door (de contante waarde van) de toekomstige huuropbrengsten minus de toekomstige lasten. In de praktijk blijkt de bedrijfswaarde lager te…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *